Zamaskowana PRZEMOC – rzecz o przekraczaniu granic
Przyjrzyj się sobie uważnie, bo agresji doświadczyć może każdy. Jednocześnie, agresja rzadko kiedy atakuje wprost.
Lekceważenie, ignorowanie, sarkazm, sabotaż, ciągłe “owijanie w bawełnę” również może być przejawem agresji i przemocy psychicznej.
Przemoc nie zawsze objawia się krzykiem czy użyciem pięści. Często przybiera subtelniejsze formy, które łatwo przeoczyć, wytłumaczyć, a które realnie wpływają na nasze relacje i zaburzenie poczucia bezpieczeństwa.
SARKAZM i MANIPULACJA EMOCJONALNA
Sarkazm często przedstawiany jako niewinny, nieumyślny żart lub „taki styl bycia”, bywa w rzeczywistości formą nokautu skierowanego w drugą osobę. Rani, ośmiesza, wystawia na ocenę i doprowadza do wycofania się osoby atakowanej, a w wielu przypadkach wręcz do izolacji społecznej. Buduje mur, który ogranicza nasze kontakty, odciskając piętno na poczuciu własnej wartości. Manipulacja emocjonalna to z kolei np. używanie poczucia winy, szantaż emocjonalny czy robienie z sibie ofiary, żeby wpływać na zachowania innych. Skutki takiej agresji mogą być głęboko raniące, choć często pozostają niezauważalne dla osób trzecich.
NADMIERNA KONTROLA i PERFEKCJONIZM
Nadmierna kontrola często przedstawiana jest jako troska, „chęć zaopiekowana” czy sposób na okazywanie miłości. Tymczasem może naruszać granice drugiej osoby i ograniczać jej suwerenność. Każdy rodzaj perfekcjonizmu narzucanego na drugą osobę, prędzej czy później staje się uciążliwy. Wymuszanie na innych utrzymania sztywnych, nieuzasadnionych zasad, standardów, realizacji wizj, pomysłów lub bezwzględne dążenie do sukcesu nie obejdzie się bez użycia kontroli. To odbieranie samodzielności, sprawczości, decyzyjności przy jednoczesnym deprecjonowaniu drugiej osoby i niszczeniu jej/jego poczucia wartości.
Agresja, nawet ta zamaskowana, jest działaniem i mówi bardzo wiele o tym, kto się jej dopuszcza dając sobie prawo niszczenia innych. Jest intencjonalna, a więc świadoma i zamierzona. Dodatkowo, należy zwracać uwagę na kontekst. Milczenie nie musi być równe chwilowemu zamyśleniu. Milczenie też może być formą karania, a jednocześnie sposobem wywołania poczucia winy w drugiej osobie. Cichy sabotaż, mimo iż subtelny,nadal jest perfidnym, przemcowm działaniem. Zresztą podobnie jak celowe wykluczenie, obgadywanie, obrażanie się bez powodu.
Rozpoznanie odcieni i barw agresji pomaga w budowaniu zdrowych relacji, opartych na szacunku i szczerości, zamiast na ukrytych formach dominacji, a także sposobów leczenia własnych kompleksów. Wiedza ta sprzyja także formowaniu zaufania i głębszych relacji, co będzie podstawą do tworzenia w niej poczucia bezpieczeństwa i motywowania do pozostania sobą. Reagowanie na wyżej wspomniane formy przemocy, potępianie tego typu agresji powinno być normą społeczną. Osoba przemocowa będzie używała swoich narzędzi, sztuczek tak długo, jak się jej na to pozwoli.
Nie musisz zgadzać się na systematyczne, szkodliwe zachowania w stosunku do siebie lub osób ci bliskich. Powiedz STOP. Nazywaj przemoc po imieniu.